Ervaring Garmin Forerunner 305 na een maand

garmin305De Garmin Forerunner 305 is dus sinds januari 2010 in mijn bezit als vervanger van de Polar RS200sd. Het verschil met footpod en GPS merk je eigenlijk niet. Ja, op je schoen heb je niet meer zo'n geval zitten dus met veters strikken merk je wel dat je weer je hele schoen kan strak trekken maar dat is het eigenlijk wel. Maar eigenlijk merk je het verschil wel, en ik zal vertellen waarom.

Een verschil met het gebruik is dat in plaats van niet vergeten je footpod aan te zetten dat je nu niet moet vergeten je horloge op tijd aan te zetten. Het vinden van een sateliet-signaal zit tussen de 15 seconden en 2 minuten. Echt peil is er niet op te trekken maar bij een training vind ik het gewoon handig om voordat ik de sporthal binnen ga al een signaal te hebben zodat wanneer we weer naar buiten gaan met de groep ik alleen maar op start hoef te drukken.

Maar waar het grootste verschil in zit is...

Vakantie is weer voorbij

autoHet is weer voorbij, die mooie tijd op de snelweg. Ze zijn er namelijk weer... De bumperklever, de hardrijder, de ik-laat-jou-er-niet-tussen-rijder, de linksrijder omdat er over een kilometer een vrachtwagen rijdt en iedereen voor me ook links rijdt... Inderdaad, de vakanties zitten er weer op voor vele mede-weggebruikers. Qua drukte viel het vanochtend nog reuze mee maar aan het rijgedrag te zien zijn er weer heel wat haantjes vandaag begonnen met werken. Hoe je deze gebruikers te lijf kan gaan? Dat lukt je niet, jarenlange overheidcampagnes zijn er op stuk gelopen... De 2-seconden afstand houden wordt door de gemiddelde snelweggebruiker afgerond op 0,5 seconde afstand houden. Ritsen? Nooit van gehoord... Het beste wat je kan doen is gewoon die gehaaste bestuurders de ruimte gunnen en lekker op je eigen tempo doorrijden.

Nieuw speelgoed

garmin305Zoals hiernaast al te zien is heb ik een nieuw horloge gekocht, een hardloophorloge met GPS om specifiek te zijn. Het probleem met mijn oude horloge was dat deze met enige regelmaat geen verbinding met de voetpod (=snelheidsmeter) kon vinden en als dat vier keer tijdens een training gebeurd dan is dat het naast irritant is het ook nog eens gaten geeft in de gelopen afstand. Ook kreeg ik dan vaak een vreemde maximum snelheid want kom op, ik kan toch echt niet 28,4 kilometer per uur hardlopen. Surprised


Na mijn laatste hardlooptraining van het jaar 2009 (31 december dus) gaf mijn horloge ook nog eens aan dat de batterij bijna op was. Nu is het vervangen van een batterij niet duur en zo gepiept maar ik zag het in dit geval toch het als reden om uiteindelijk na twee jaar dubben nu maar eens een hardloophorloge te nemen die met GPS kan werken.

Nijmeegse vierdaagse - Gehaald!

Verslag van Dafne

Om maar met het einde te beginnen. Ja, ik heb het gehaald!! Met trots heb ik aan het einde van de vrijdagmiddag in de stromende regen mijn medaille opgehaald. Het is me 100% meegevallen. Ik ben blaar- en redelijk pijnloos uit de strijd gekomen. Natuurlijk heb ik wel ergens pijn, maar dat is ook niet zo gek na zo'n inspanning. De afgelopen dagen heb ik een heleboel beelden teruggezien van de Vierdaagse en ik realiseer me steeds meer hoe leuk het wel niet was en dat het eigenlijk toch een hele prestatie is geweest. Ook krijg ik meteen de vraag of ik volgend jaar weer ga. Mijn eerste ingeving is ja, maar daar moet ik nog wel een maar aan toevoegen. Het trainen is leuk, maar hoe dichter je bij de vierdaagse komt hoe langer de trainingstochten en met een meer dan fulltime baan is het flink doorbijten. Maar ik heb het gered en ben echt blij dat ik zoveel kilometers heb gemaakt. Als ik me nog eens verveel dan ga ik eens proberen na te gaan hoeveel kilometers ik nu daadwerkelijk heb gemaakt. Een voorzichtige schatting is tussen de 500 en 600.

Een andere reden waarom ik een beetje terughoudend ben is omdat ik dit jaar weliswaar pijn- en blaarloos ben, maar dit is geen garantie voor volgend jaar. Maar oke, vooralsnog hoef ik me nog niet aan te melden en zie ik volgend jaar wel verder. Zodra mijn voet pijnvrij is ga ik me weer storten op het hardlopen. Ik heb nieuwe schoenen en heb goede hoop dat mijn klachten niet terugkomen. Als ik 160 km zonder rugklachten kan lopen, dan moet het met hardlopen ook lukken. Natuurlijk moet ik mezelf niet overhaasten en heel langzaam beginnen.

Emiliana Torrini - Tivoli

etAfgelopen donderdag zijn we samen naar het optreden van Emiliana Torrini in Tivoli Utrecht geweest. Eerder op de dag had ik al naar de muziekstijl van het voorprogramma (Lay Low) geluisterd en besloten dat het verstandig was om daar niet bij aanwezig te zijn. Nadat ik Dafne overgehaald had zijn we met de trein richting Utrecht gegaan en in plaats van rechtstreeks naar Tivolo te gaan zijn we even een (wit)biertje gaan pakken op een terras en nadat we die rustig opgedronken hadden en genoeg bijna botsingen tussen fietsers en voetgangers hadden gezien zijn we rustig naar Tivoli gewandeld waar we nog net anderhalf nummer van Law Low hebben gezien.

Ik kan zeggen dat we inderdaad er goed aan hebben gedaan om die te skippen. na even wachten begon Emiliana Torrini lekker op tijd en de sfeer zat er meteen goed in. Emiliana is een wat aparte dame op het podium die bij elk nieuw nummer een kort verhaaltje verteld over bijvoorbeeld het ontstaan van het nummer. Af en toe kwamen er verhaaltjes voorbij waar toch wel wat humor in zat en soms was het gewoon geinig om te horen hoe ze tot een nummer gekomen is.

De muziek zelf was goed verzorgd voor mijn niet professionele oren dan, de zang was ook goed. Ik heb van het optreden genoten op een enkel rustig akoestisch nummer na waar het publiek zo hard aan het praten was dat het gewoon het nummer dat Emiliana verstoorde. Dat was eigenlijk ook het enige minpunt aan het concert, dus je kan rustig naar een optreden van Emiliana Torrini als je de singles leuk vindt.

Nijmeegse vierdaagse - een na laatste dag

Verslag van Dafne

En weer een dag achter de rug. Vandaag stond in het teken van regen. Hoewel we slechts 1 bui hebben gehad, duurde deze wel maar liefst drie uur! Om gek van te worden. Als het net gaat regenen doe je er alles aan om zo droog mogelijk te blijven. Met mijn poncho om was het redelijk goed te doen, maar ik kon niet voorkomen dat mijn broek, sokken en schoenen nat werden. Eenmaal de bui geaccepteerd te hebben bijt je er wel doorheen. Nog even terug naar het begin van de dag.

Vandaag gestart om 5.30 uur voor de Dag van Groesbeek. Ik was echt behoorlijk zenuwachtig. Van de eerste twee dagen wist ik hoe ik me zou voelen omdat ik al twee dagen had getraind achter elkaar, maar de derde dag werd spannend. Vandaag stonden de beruchte zeven heuvels op het programma. Aangezien ik al een aantal keer de Zevenheuvelenloop (hardlopen) heb gedaan kende ik het parcours en zag ik daar niet zo tegenop. Als ik het hardlopend kan, dan kan ik het helemaal wandelend. Maar oké, dit stuk kwam pas na de 30 kilometer dus ik had nog wat af te leggen. De eerste kilometers waren een ramp. Ik heb al vanaf het begin last van mijn rechtervoet en dan met name de zijkant (aan de buitenkant). Vandaag speelde dat enorm op en moest ik de pijn echt verbijten. Ik zag het hele doemscenario al voor me, maar gelukkig ging het na een korte rust wonderbaarlijk goed en had ik eigenlijk geen last meer. In mijn sms aan Hans liet ik al weten wie dan ook op mijn blote knieën hiervoor te bedanken en dat heb ik net toch maar even gedaan ;-).