Airborn wandeltochtAfgelopen zaterdag was de 64ste editie van de Airborne wandeltocht en wij hebben hier voor de tweede keer aan meegedaan. En deze keer zijn we niet met ons tweeën gestart maar met zes man/vrouw. Vorig jaar waren we namelijk nog wat hardloopgenoten van ons tegengekomen en zodoende hebben we de toch deze keer samen gewandeld. Natuurlijk zijn wij voor de 25km gegaan want dat is een mooie afstand om te doen, je bent niet de hele dag bezig en toch doe je flink wat kilometers.

Op zo'n 9km van de start hebben we in Wolfheze even een kopje koffie gedaan om buiten het restaurant nog even van zelfgemaakte appeltaart te genieten die één van de anderen had gemaakt. Dat is dan toch even lekker.

Het weer zat deze editie goed mee, een lichte bries stond er waardoor het iets fris aanvoelde in een loopshirtje als de zon niet scheen maar over het algemeen hebben we de zon de gehele dag weinig moeten missen. Onderweg zijn we vrijwel geen andere hardloopgenoten tegengekomen en richting het einde van de wandeltocht zaten de ouders van één van onze wandelgenoten klaar met nog een thermoskan koffie, die heerlijk smaakte.

Na de finish zijn we nog even met ons allen een witbiertje gaan drinken bij restaurant Kleyn Hartensteyn waarna iedereen weer richting huiswaarts ging.{jcomments on}

Verslag van Dafne

Om maar met het einde te beginnen. Ja, ik heb het gehaald!! Met trots heb ik aan het einde van de vrijdagmiddag in de stromende regen mijn medaille opgehaald. Het is me 100% meegevallen. Ik ben blaar- en redelijk pijnloos uit de strijd gekomen. Natuurlijk heb ik wel ergens pijn, maar dat is ook niet zo gek na zo'n inspanning. De afgelopen dagen heb ik een heleboel beelden teruggezien van de Vierdaagse en ik realiseer me steeds meer hoe leuk het wel niet was en dat het eigenlijk toch een hele prestatie is geweest. Ook krijg ik meteen de vraag of ik volgend jaar weer ga. Mijn eerste ingeving is ja, maar daar moet ik nog wel een maar aan toevoegen. Het trainen is leuk, maar hoe dichter je bij de vierdaagse komt hoe langer de trainingstochten en met een meer dan fulltime baan is het flink doorbijten. Maar ik heb het gered en ben echt blij dat ik zoveel kilometers heb gemaakt. Als ik me nog eens verveel dan ga ik eens proberen na te gaan hoeveel kilometers ik nu daadwerkelijk heb gemaakt. Een voorzichtige schatting is tussen de 500 en 600.

Een andere reden waarom ik een beetje terughoudend ben is omdat ik dit jaar weliswaar pijn- en blaarloos ben, maar dit is geen garantie voor volgend jaar. Maar oke, vooralsnog hoef ik me nog niet aan te melden en zie ik volgend jaar wel verder. Zodra mijn voet pijnvrij is ga ik me weer storten op het hardlopen. Ik heb nieuwe schoenen en heb goede hoop dat mijn klachten niet terugkomen. Als ik 160 km zonder rugklachten kan lopen, dan moet het met hardlopen ook lukken. Natuurlijk moet ik mezelf niet overhaasten en heel langzaam beginnen.

Verslag van Dafne

En weer een dag achter de rug. Vandaag stond in het teken van regen. Hoewel we slechts 1 bui hebben gehad, duurde deze wel maar liefst drie uur! Om gek van te worden. Als het net gaat regenen doe je er alles aan om zo droog mogelijk te blijven. Met mijn poncho om was het redelijk goed te doen, maar ik kon niet voorkomen dat mijn broek, sokken en schoenen nat werden. Eenmaal de bui geaccepteerd te hebben bijt je er wel doorheen. Nog even terug naar het begin van de dag.

Vandaag gestart om 5.30 uur voor de Dag van Groesbeek. Ik was echt behoorlijk zenuwachtig. Van de eerste twee dagen wist ik hoe ik me zou voelen omdat ik al twee dagen had getraind achter elkaar, maar de derde dag werd spannend. Vandaag stonden de beruchte zeven heuvels op het programma. Aangezien ik al een aantal keer de Zevenheuvelenloop (hardlopen) heb gedaan kende ik het parcours en zag ik daar niet zo tegenop. Als ik het hardlopend kan, dan kan ik het helemaal wandelend. Maar oké, dit stuk kwam pas na de 30 kilometer dus ik had nog wat af te leggen. De eerste kilometers waren een ramp. Ik heb al vanaf het begin last van mijn rechtervoet en dan met name de zijkant (aan de buitenkant). Vandaag speelde dat enorm op en moest ik de pijn echt verbijten. Ik zag het hele doemscenario al voor me, maar gelukkig ging het na een korte rust wonderbaarlijk goed en had ik eigenlijk geen last meer. In mijn sms aan Hans liet ik al weten wie dan ook op mijn blote knieën hiervoor te bedanken en dat heb ik net toch maar even gedaan ;-).

Verslag van Dafne

Uit De Telegraaf: Tweede etappe nekt 1.784 wandelaars. De 38.388 overgebleven deelnemers gaan donderdag om vier uur 's ochtend weer op pad.

Nu is de vraag natuurlijk, behoor ik tot de eerste of tweede categorie... Voor diegene met wie ik sms-contact heb gehad is het geen vraag meer maar een weet. Ik ga morgen namelijk gewoon weer van start voor de derde dag. Vandaag stond toch wel een beetje in het teken van de Mexicaanse griep, vanwege een Britse soldaat met griepverschijnselen waarvan vandaag onderzocht werd of het om de Mexicaanse griep ging. Om 8.30 uur, tijdens een plaspauze, ging de roddel dat de Vierdaagse mogelijk afgelast zou worden en dat om 9.00 uur meer bekend gemaakt zou worden. Hoewel ik hier geen snars van geloofde heb ik toch Hans maar even gebeld met de vraag het nieuws in de gaten te houden. Uiteindelijk was het loos alarm. De Britse soldaat heeft geen Mexicaanse griep en dus gaat het hele feest gewoon verder.

[07:02] NIEUWS: Britse militair is gisteren na de eerste etappe in quarantaine geplaatst met griepverschijnselen
[08:07] SMS: Na 100 meter al eerste buitje. Verder erg benauwd. Voel me ook erg slap, volgens mij slaap ik nog half. 😉
[08:36] TELEFOON: De roddel ging bij de wandelaars dat er om 09uur nieuws bekend  zou gemaakt worden over het "griep"-geval. Maar de onderzoeksresultaten of het de mexicaanse griep is zijn pas vanmiddag bekend...
[09:09] SMS: Hoop het meevalt! Duimen maar.
[11:58] SMS: Net rust gehad. Gaat redelijk goed. Buien blijven gelukkig weg.
[16:35] TELEFOON: Dafne heeft dag 2 achter de rug en is op weg naar huis \o/
[16:43] NIEUWS: De Britse militair heeft geen Mexicaanse griep

Pagina 1 van 2

Copyright © Hans van der Meer